Off White Blog
14 nowych twarzy w Singapurze Art

14 nowych twarzy w Singapurze Art

Lipiec 5, 2020

Sztuka singapurska puka do drzwi naszej zbiorowej świadomości i coraz trudniej ją ignorować. Jeśli nie zwracałeś uwagi, czas nadrobić zaległości. Na szczęście wykonaliśmy ogromne zadanie zebrania tych wielkich nazwisk pod jednym dachem - przeprowadzki i wstrząsy, twórcy historii, nasi flagowcy - z okazji 50. rocznicy Singapuru. Tu są Art Republik zatwierdzeni fotografowie, malarze, rzeźbiarze i twórcy, których powinieneś znać w 2015 roku i później.

IMG_54525

The Song Nian

Ang Song Nian pracuje ze znalezionymi materiałami i śladami ludzkich zachowań uwidocznionymi w krajobrazach poprzez dokumentację fotograficzną i instalację.


  • Imię i nazwisko: Ang Song Nian
  • Wiek: 31 lat
  • Miasto pochodzenia / siedziba: Singapur
  • Galeria reprezentowana przez: Brak
  • Narzędzie (narzędzia) do wyboru: lewa i prawa ręka + kamera
  • Wpływy: Mike Nelson, Thomas Demand i Phyllida Barlow
  • Instagram / Twitter: @ songnian / no Twitter
  • Jeśli nie sztuka: Karang Guni lub Hoarder
  • Ulubione miasto do oglądania sztuki: Londyn
  • Słowa, według których żyjesz:?

Jaki masz stosunek do znalezionych obiektów?

Zacząłem zbierać przedmioty, które znalazłem na ulicach i wokół mojej okolicy od 10 roku życia. Powoli rosło, kiedy przemycałem wszystkie te ukochane losowe przedmioty w domu. Potem doszło do etapu, w którym zdałem sobie sprawę, że zaczyna mi brakować miejsca, i zacząłem robić im zdjęcia, zwłaszcza te, które musiałem zacząć poddawać się i odrzucać. To był bolesny proces, ale i tak musiałem to zrobić. Fotografowanie tych rzeczy, które podniosłem, a następnie musiałem się pozbyć, stało się swego rodzaju procesem terapeutycznym.

Co jest dla Ciebie ważne, gdy ktoś patrzy na Twoją pracę?


Po pierwsze, nie powinni oczekiwać odpowiedzi ani bezpośredniego wyjaśnienia. Zamiast tego powinni odejść z pytaniami takimi jak: co sztuka może przekazać, czego inne media nie potrafią? Łańcuch pomysłów oraz wiele możliwości i sposobów interpretacji.

Czy twój brat jest kolejnym wybitnym artystą (Ang Song Ming), czy pochodzisz z dorastającej rodziny kreatywnej?

Zarówno Song Ming, jak i ja zdajemy sobie sprawę z kreatywnej strony, którą posiada nasz ojciec. Uważamy, że wywarliśmy na nim dobre wpływy. Mamy jednak bardzo kochających i troskliwych rodziców.


Czy dorastały jakieś momenty kształtujące, które zmieniły i ukształtowały cię jako artystę?

Dopiero gdy byłem znacznie starszy, kilka lat po zaangażowaniu się w praktykę artystyczną, zacząłem dostrzegać wszystkie wpływy, które pomogły ukształtować moją praktykę i kierunki artystyczne. Moje hobby z dzieciństwa polegające na zbieraniu i przynoszeniu do domu różnego rodzaju przypadkowych przedmiotów znalezionych na ulicach. Wyjątkowa wrażliwość estetyczna mojego ojca, która była prezentowana w wielu spontanicznych instalacjach rzeźbiarskich w całym domu. Wykładowca, który powiedział mi kiedyś: „Jesteś tym, co robisz. Jeśli twoja praca to gówno, jesteś gównem ”. Kilka dobrych lat spędziłem w Londynie, wystawiając się na większe i lepsze rzeczy, zwłaszcza w świecie sztuki.

Zdjęcie 001

„27/04/2012”, 2012, Ang Song Nian

Czy fotografia zawsze jest czymś, co zawsze chciałeś robić?

Co ciekawe nie. Myślę, że mnie znalazło.

Studiowałeś w Londynie przez dłuższy okres. W jaki sposób twoje wykształcenie pomogło ci sformułować cię jako artystę?

Infrastruktura londyńskiej sceny artystycznej jest dokładnie rozwinięta. Wydaje się, że każdy znajdzie coś dla siebie, od artystów o ugruntowanej pozycji do bogatych artystów, którzy walczą. Przynajmniej widać, że wszyscy są głodni - na tyle głodni, że chcą to zrobić. Dynamiczna scena z wieloma pokazami w galeriach, muzeach i instytucjach. Wszyscy byli pasjonatami i zaangażowani w realizację zamierzeń. Doświadczenie tego wszystkiego było bezcenne. Wszystko sprowadza się do tego, jak bardzo czegoś chcesz. System edukacji w Wielkiej Brytanii daje dużą swobodę w zakresie zadań i projektów. Mieliśmy dużo czasu w szkole, aby udostępnić nam własne eksploracje, eksperymenty i badania. To powiedziawszy, tyle wolności wymaga z naszej strony dużej dyscypliny.

Co oznacza dla ciebie piękno?

Myślę, że karmi je nasz osobisty gust i przekonania.

Czy uważasz, że dorastanie w Singapurze wpłynęło na twoje podejście do fotografii i sztuki w ogóle?

Pracujemy o wiele szybciej niż nasi rodacy za granicą. Niekoniecznie zawsze na lepsze, ale czasami przydaje się. Jesteśmy szaleni, jeśli chodzi o pracę. Myślę. Niekiedy zbyt produktywne i zorientowane na wyniki, ale wszyscy uczymy się zwalniać, obserwować i doświadczać.

Wiele objazdów - objazd 3

„Detour No. 3”, 2011, Ang Song Nian

Znaczące wyróżnienia

Zwycięzca fotografii, Noise Singapore, 2012; International Graduate Scholarship (MA Photography, London College of Communication), University of the Arts London, 2011; II nagroda, fotografia, konkurs multimedialny ASEAN-Korea, 2010; Nagroda eCrea 2010, Emergent Lleida Visual Arts and Photography Festival, 2010; Zwycięzca programu Circle Line Art Line, Land Transport Authority, Dakota Station, 2008.

Studio portret bw edycja powiększ

The Song Ming

Ang Song Ming tworzy sztukę za pomocą muzyki jako punktu wyjścia, konstruując narzucone sobie ograniczenia procesów i sytuacji.Jego praca obejmuje różne media i powstaje z nakładających się perspektyw artysty, fana i amatora.

  • Imię i nazwisko: Ang Song Ming
  • Wiek: 34 lata
  • Miasto rodzinne / siedziba: Singapur / Berlin
  • Galeria reprezentowana przez: FOST Gallery (Singapur)
  • Narzędzie (narzędzia) do wyboru: Myślę, że wszystko może być użyte jako materiał,
  • jeśli jesteś wrażliwy na jego cechy
  • Wpływy: Justin Bieber, Johann Sebastian Bach, Belle i Sebastian
  • Instagram / Twitter: @ circadiansongs / @ circadiansongs
  • Jeśli nie sztuka: może byłbym szachistą
  • Ulubione miasto do oglądania sztuki: Latent Spaces (przestrzeń non-profit zlokalizowana w Haw Par Villa w Singapurze, prowadzona przez artystów Chun Kai Feng i Chun Kai Qun; Jest całkiem nowa, ale programowanie jest angażujące, inteligentne i znaczące)
  • Słowa, w których żyjesz: „Dlaczego akord główny brzmi radośnie i dlaczego akord brzmi smutno?”

Czy możesz mi powiedzieć więcej o swoim procesie artystycznym?

Patrzę na muzykę jako zjawisko kulturowe i wykorzystuję ją jako punkt wyjścia do tworzenia dzieł sztuki. Zasadniczo interesuje mnie to, jak odnosimy się do muzyki jako jednostki i społeczeństwa. Moja praca jest zazwyczaj zorientowana na proces i może mieć dowolny nośnik. Wiele z tego, co ostatnio stworzyłem, koncentruje się na nauce. W swoich różnych projektach nauczyłem się ratować fortepian, odtwarzać utwór Bacha do tyłu i odtwarzać autograf Justina Biebera.

Obecnie mieszkasz w Berlinie. Jaka jest Twoja przestrzeń studyjna i co to dla Ciebie znaczy?

Pracuję z domowego studia w Berlinie, gdzie wykonuję prace rzemieślnicze i administracyjne. Praca w domu ma sens, ponieważ nie lubię dojeżdżać do pracy i mogę pracować w dowolnym momencie. Ale są też produkcje, które odbywają się na zewnątrz, takie jak kręcenie filmów na miejscu lub współpraca z warsztatami.

Jaki masz stosunek do znalezionych obiektów?

Patrzę na muzyczne akcesoria i instrumenty jako znalezione przedmioty, myślę o tym, skąd pochodzą i jak. Znalezione przedmioty i istniejące zjawiska mają swoje własne historie. To sprawia, że ​​są dla mnie interesujące.

Co jest dla Ciebie ważne, gdy ktoś patrzy na Twoją pracę? Myślisz, że próbujesz porozmawiać z widzem o swoich utworach?

Tak, staram się zaczynać z myślą o końcu i wyobrażam sobie, jak widz może przeczytać dzieło, zanim je wykonam. Ale myślę, że mam różne dzieła sztuki, które wykonują różne rzeczy. Czasem są zaproszeniem, czasem prowokacją.

Backwards Bach

„Backwards Bach”, 2013, Ang Song Ming

Twój brat Ang Song Nian jest wybitnym artystą, podobnie jak ty. Czy pochodzisz z dorastającej rodziny kreatywnej?

Mój ojciec jest bardzo dobry w swoich rękach i lubi naprawiać i ratować rzeczy. Moja matka jest bardzo troskliwą, wrażliwą osobą, która jest dość utalentowana w językach. Jestem bardzo wdzięczny, że pozwolili nam robić to, co chcemy z naszym życiem.

Jeśli chodzi o twoje wychowanie, czy były jakieś dorastające momenty, które wpłynęły na ciebie jako artystę?

Przypadkiem wpadłem w sztukę. Kiedy byłem młodszy, tworzyłem muzykę eksperymentalną, ale niektóre z moich prac przyjęły formaty, które przeszły do ​​sztuki współczesnej, takie jak instalacje i imprezy z odsłuchami. Heman Chong widział moją pracę około 2007 roku i zasugerował, że powinienem rozważyć przejście do sztuki, za co jestem bardzo wdzięczny.

Wygląda na to, że niektóre z twoich prac zawierają wskazówki do narracji. Czy twoje doświadczenie w literaturze angielskiej nadaje się do tego? Czy narracje i historie są czymś, o czym myślisz w swojej pracy?

Tak, niektóre moje prace zawierają jakąś formę narracji, która mogła przeniknąć z mojego tła w literaturze angielskiej. Ale bardzo interesują mnie również prace oparte na regułach w sztuce konceptualnej i muzyce awangardowej, na przykład rysunki Sol LeWitt i kompozycje La Monte Younga. Staram się zapewnić strukturę dla rzeczy, które mają się wydarzyć na swój sposób.

Części i robocizna 1

„Parts and Labor”, 2012, Ang Song Ming

Jakich artystów szukałeś?

Podziwiam Matthew Ngui zarówno jako artystę, jak i osobę. Jego retrospekcja w Muzeum Narodowym w 2007 roku pokazała, jak skupiona i konsekwentna jest jego praktyka artystyczna. Myślę, że Matthew zastanawia się, dlaczego trzeba wykonać pracę, zanim ją wykona, co wymaga uczciwości i dyscypliny. Matthew wyreżyserował 3. Biennale w Singapurze w 2011 roku i pokazał moją pracę. Powiedział mi: „Widzę moją rolę jako kogoś, kto zaciska wszystkie luźne końce”, co pamiętam bardzo wyraźnie, ponieważ pokazało to, jak skromny jest.

Czy uważasz, że proces twórczy jest terapeutyczny?

Tak, czasami ma działanie terapeutyczne, czasami bolesne, ale zawsze satysfakcjonujące. Dużą przyjemność sprawia mi tworzenie sztuki.

Części i robocizna 2

„Parts and Labor”, 2012, Ang Song Ming

W jednym z artykułów na twój temat powiedziano, że popkultura jest jedną z rzeczy, które Cię interesują. Jak trwać w chwili obecnej? Jakie są Twoje obecne zainteresowania?

Interesuję się popkulturą, ponieważ jest wszechobecna i ma dość duży wpływ na nasze życie, więc dla mnie jest to obszar badań. W tej chwili moja praca koncentruje się na pojęciach pracy, rzemiosła i poświęcenia, które są ludzkimi aspektami wspólnymi dla sztuki i muzyki.

Czy wspomnienia, nostalgia są dla Ciebie ważne?

Tak, myślę, że możemy być lepszymi ludźmi, jeśli jesteśmy wrażliwi na przeszłość.

Części i robocizna 3

Powyżej i poniżej: „Części i robocizna”, 2012, Ang Song Ming

Części i robocizna 4

Znaczące wyróżnienia

Art-in-Transit, Land Transport Authority Singapore, 2013; Nagroda Młodego Artysty, National Arts Council Singapore, 2011; The Art Incubator, Singapore, 2010; Sovereign Asian Art Prize, finalista z Singapuru, 2010; Stypendium zagraniczne, National Arts Council Singapore, 2008.

IMG_54264

Chen Sai Hua Kuan

Praktyka Chen Sai Hua Kuan jest wyjątkowo otwarta. Śmieci, sztućce, materiały przemysłowe, wszystko może go zainspirować i stać się jego materiałem. Bez żadnych ograniczeń instalacja, wideo, spektakle, zdjęcia i obiekty Kuan łączą w sobie prostotę wizualną i zabawę.

  • Imię i nazwisko: Chen Sai Hua Kuan
  • Wiek: 39 lat
  • Miasto pochodzenia / siedziba: Singapur
  • Galeria reprezentowana przez: Galerię Yavuz, Galerię Osage, iPRECIATION
  • Narzędzie (narzędzia) do wyboru: Wszystkie
  • Wpływy: przestrzeń, hałas, dźwięk
  • Instagram / Twitter: Brak
  • Jeśli nie sztuka: latanie
  • Ulubione miasto do oglądania sztuki: W stronę szarego nieba
  • Słowa, według których żyjesz: „Dlaczego nie”.

Jak ważne jest złudzenie w twojej pracy?

Czasami może nie jestem pewien, jakoś…

Co jest ważne, gdy ktoś patrzy na twoją pracę?

Zależy od przeglądarki.

Czy dorastając, były jakieś momenty kształtujące, które wpłynęły na ciebie jako artystę?

To musi być genialny do zapamiętania.

Jakich artystów szukałeś?

Robert Irwin i Einstein.

Czy wspomnienia, przeszłość są dla Ciebie ważne?

Nie jestem pewien, może tak myślę…

Czy uważasz, że proces twórczy jest terapeutyczny?

Nie, proces produkcji jest bardziej terapeutyczny.

Czy uważasz, że dorastanie w Singapurze wpłynęło na twoje podejście do sztuki i perspektywy sztuki?

Tak i nie…

Butelki i wentylatory

„Butelki i wentylatory” (widok szczegółowy), 2010, Chen Sai Hua Kuan

Nie stój powyżej tego kroku, możesz stracić równowagę

„Nie stój powyżej tego kroku, możesz stracić równowagę” (widok szczegółowy), 2010, Chen Sai Hua Kuan

Bez tury

„No Turn” (widok szczegółowy), 2012, Chen Sai Hua Kuan

Coś nic 2

„Coś nic” 2014, Chen Sai Hua Kuan

Południe Ziemi 1

„Sounds of the Earth”, 2013, Chen Sai Hua Kuan

Untitled CG

„Untitled CG”, 2012, Chen Sai Hua Kuan

Znaczące wyróżnienia

„Countershadows (Tactics in Evasion)”, Institute of Contemporary Arts, Singapur, 2014; „Space Drawing”, OSAGE Gallery, Hongkong, 2014; „Quo Vadis: The Last Drawing Show”, The University of New South Wales, Galleries Sydney, 2014; „If the World Changed”, Singapore Biennale 2013, Singapore Art Museum, Singapur, 2013; „Wiatry artysty w rezydencji 2013 - część 1”, Muzeum Sztuki Azjatyckiej Fukuoka, Japonia, 2013.

IMG_54892

Dawn Ng

Dawn Ng z doświadczeniem w sztuce studyjnej i dziennikarstwie spędził 10 lat w Singapurze, Paryżu i Nowym Jorku, krocząc po sztuce, projektowaniu i reklamie. Do tej pory Dawn pracowała nad wieloma mediami, motywami i skalami, od kolażu, fotografii, ilustracji, światła i instalacji.

  • Imię i nazwisko: Dawn Ng
  • Wiek: 32 lata
  • Miasto pochodzenia / siedziba: Singapur
  • Galeria reprezentowana przez: Chan Hampe Galleries
  • Narzędzie (narzędzia) do wyboru: Wszystko + wszystko
  • Wpływy: brak
  • Instagram / Twitter: @dawn___ng (to trzy podkreślenia) /
  • bez Twittera
  • Jeśli nie sztuka: to nic
  • Ulubione miasto do oglądania sztuki: Nowy Jork
  • Słowa, według których żyjesz: „Prawda jest zawsze interesująca”.

Czy wspomnienia / nostalgia są dla Ciebie ważne?

Wspomnienia, tak. W końcu czyż nie wszyscy jesteśmy tylko ich sumą? Nostalgia to stan ludzki.

Pochodząc z tła reklamowego, zawsze ważne jest opowiadanie historii. Czy często myślisz o widzu?

Nie. Jestem jedynym widzem, jeśli chodzi o moją pracę. Myślenie o całej grupie ludzi, których nie znam, wydaje się zbędne. To właściwie coś, na czym nie zależało mi w reklamie.

Jaki jest dla Ciebie tryb pracy, czy różni się w zależności od medium?

Myślę, że to zależy od historii, którą chcę opowiedzieć, a nie od medium.

Czy uważasz, że dorastanie w Singapurze wpłynęło na sposób, w jaki postrzegasz sztukę?

Dorastanie tutaj wpłynęło na moją pracę, ale niekoniecznie na sposób, w jaki postrzegam sztukę.

Dlaczego ludzie powinni wychodzić na sztukę?

Myślę, że ludzie powinni zawsze aktywnie patrzeć. Nie musi być w sztuce. Niezbadane życie naprawdę nie jest warte życia.

Jak postrzegasz siebie teraz, w porównaniu do tego, kiedy zacząłeś?

Bardziej spiczasty.

Czy tworzenie pracy pomaga zwalczyć uczucie frustracji?

Wywołuje własne frustracje.

Ważne jest, aby być optymistą ?

Myślę, że optymistycznie lub inaczej, najważniejsze jest, aby być sobą.

feng on re li

Feng He Re Li, Dawn Ng

Zielony

„Zielony” (widok szczegółowy), Dawn Ng

kiedyś w domu

„Once Upon a House”, Dawn Ng

Żółty

„Żółty” (widok szczegółowy), Dawn Ng

mieszkania

„Mieszkania” (widok szczegółowy), Dawn Ng

Znaczące wyróżnienia

(Pokazy solo) WINDOWSHOP, Chan Hampe Galleries, Singapur, 2014; SZÓSTA, Art Basel Hong Kong, 2013. (Wystawy publiczne / muzealne) PERFECT DAY, Art in Motion, zlecona instalacja świetlna, Loof Bar, Singapur, 2014; THE SIGN, National Arts Council Commission, East Coast Parkway, Singapur, 2013. (Public / Corporate Collectors) WALTER, Float Sculpture, Stała kolekcja Singapore Art Museum, Singapur, 2011.

CHOO_profile_color2 mc edycja

Sarah Choo Jing

Sarah Choo Jing jest multidyscyplinarną artystką, która obecnie realizuje tytuł magistra sztuki w mediach artystycznych w Slade School of Art na University College London.

  • Imię i nazwisko: Sarah Choo Jing
  • Wiek: 24 lata
  • Miasto pochodzenia / siedziba: Singapur / Londyn
  • Galeria reprezentowana przez: Galerie Sogan & Art
  • Narzędzie (narzędzia) do wyboru: najbardziej odpowiedni środek do
  • przekazać moją intencję
  • Wpływy: osobiste doświadczenia i codzienność
  • Instagram / Twitter: @ sarahchoojing / no Twitter
  • Jeśli nie sztuka: Jeśli nie sztuka, uczyłbym
  • Ulubione miasto do oglądania sztuki: wszystkie miasta widzę jako sztukę
  • same kawałki
  • Słowa, którymi się żyje: „Nigdy nie zadowalaj się mniej. Nasza największa słabość polega na poddaniu się. Najbardziej pewnym sposobem na odniesienie sukcesu jest zawsze próba jeszcze raz. ”

Co jest ważne, gdy ktoś patrzy na twoją pracę?

Najważniejsze jest, aby mój widz poczuł emocjonalne połączenie z utworem i zastanowił się nad tym, na co patrzy.

Jakich artystów szukałeś?

Często inspirują mnie artyści, którzy pracują z różnymi mediami - instalatorzy, filmowcy, malarze, zarówno artyści, jak i fotografowie mody. Aby wymienić kilka: Chuck Close, Gregory Crewdson, Jeff Walls, Bill Viola, Eugenio Recuenco - to wszystkie osoby, które podziwiam z różnych powodów, zarówno pod względem umiejętności, jak i umiejętności pokonywania wyzwań.

Czym jest dla ciebie piękno?

„Piękno” jest intrygujące. Uważam to zarówno za uwodzicielskie, jak i odpychające. Dla mnie piękno jest; przyrównany do źródła światła do ćmy. To jest iluzoryczne.

Przedstawiasz w swojej pracy osoby bliskie tobie, a także siebie. Co robi dla ciebie wizualnie wkładanie się w swoją pracę? Czy czujesz, że jest to aspekt terapeutyczny, coś w rodzaju działania katartycznego?

Widzę ludzi wokół mnie jako postacie z różnymi historiami do opowiedzenia. W swoich wcześniejszych pracach wystawiałem i kierowałem ludźmi, którzy są mi bliscy. Od tamtej pory moja praktyka rozwinęła się w patrzenie na codzienność - na ludzi na ulicy lub w ich pracę, na obcych, których spotykam na dérives. Wydaje mi się, że dobrze było najpierw spojrzeć na ludzi w pobliżu i być blisko mnie, a potem spojrzeć na jednostki we współczesnym społeczeństwie.

Sztuka jest rzeczywiście terapeutyczna. Zachęca zarówno artystę, jak i widza do kontemplacji i refleksji. Gdybym miał być reprezentowany jako książka - moje prace byłyby prawdopodobnie stronami mojej biografii. Każda strona / praca byłaby zapisem wszystkich emocji, spotkań i konwersacji, które miałem z kimś / czymś i nikim / niczym, w konkretnej sytuacji.

Wiele osób, szczególnie tych, którzy nie są ściśle związani ze światem sztuki, może myśleć, że jest ono wolne od nierówności płci. Jakie są Twoje myśli?

Nierówność płci jest powszechnym problemem w społeczeństwie. Nie sądzę, żeby istniał przemysł całkowicie wolny od takiej nieistotności. Mimo to uważam, że dobry utwór mówi sam za siebie, bez względu na płeć artysty. Korzystając z pozytywnego nastawienia, można posunąć się daleko - niezależnie od tego, czy jest to mężczyzna, czy kobieta.

Czy uważasz, że dorastanie w Singapurze wpłynęło na sposób, w jaki postrzegasz sztukę?

Jak wspomniano, moje obserwacje i doświadczenia życiowe mają na mnie duży wpływ. W związku z tym dorastanie w Singapurze zdecydowanie pozostawiło niezatarty ślad w moim podejściu i spojrzeniu na sztukę. Pociąga mnie szczególna estetyka charakteryzująca się wysoce kontrolowanymi i zmanipulowanymi kompozycjami; i myślę, że to odzwierciedla środowisko, które na mnie wpływa.

W jaki sposób twoje wykształcenie pomogło ci sformułować cię jako artystę?

Jestem wdzięczny i mam szczęście, że przeszedłem edukację w Singapurze. Moi tutorzy i koledzy wnieśli duży wkład w rozwój mojej praktyki poprzez przekazywanie umiejętności i udział w rygorystycznych sesjach krytyki. O ile edukacja jest ważna w doskonaleniu umiejętności, uważam, że praktyczne doświadczenie jest jednocześnie niezbędne.

Wasze prace dotyczą samotności i melancholii. Jakie są wasze odczucia wobec optymizmu? Czy bycie optymistą jest ważne?

Dla mnie optymizm istnieje w kategoriach nadziei i przekonań. W swoich pracach często zastanawiam się nad problemami wyobcowania społecznego i izolacji. Mam nadzieję, że będę w stanie tworzyć utwory, z którymi inni mogą współbrzmieć. Tworzenie iluzji za pomocą moich kompozytów jest formą optymizmu, ponieważ pozwala chwilowo uciec od prawdziwego świata. Uważam, że pozytywne nastawienie ułatwia odporność. Dlatego, jeśli chodzi o codzienne trudne sytuacje, zawsze priorytetem jest zachowanie spokoju i optymizmu.

Czy szczęście może istnieć bez bólu?

Osobiście nie sądzę, że szczęście i ból mogą istnieć niezależnie. Definiowanie jednego bez drugiego jest prawie niemożliwe i być może poprzez doświadczenie jednego z nich rozumiemy drugie.

CHOO_puddlesinthecity_ParisI_2013_DigitalprintunderDiasec75cmx150cm

„Kałuże w mieście” (widok szczegółowy), Paryż, 2013, Sarah Choo

CHOO_waitingfortheelevator_installationview1

„Czekając na windę” (widok szczegółowy), Sarah Choo

CHOO_Wonderland_2014_DigitalprintunderDiasec_85cmx174cm

„Kraina czarów” (widok szczegółowy), 2014, Sarah Choo

Znaczące wyróżnienia

Finalista, The Sovereign Art Prize, The Sovereign Art Foundation, 2014; Finalista, Esposizione Triennale Di Arti Visive A Roma 2014, Włochy, 2014; Złoty Medal, Lee Kwan Yew Złoty Medal, Nanyang Technological University, Singapur, 2013; Fotograf roku (zawodowiec, kategoria sztuki), 4th Pollux Awards, The Worldwide Photography Gala Awards in Europe, 2013; Pierwsza nagroda, ICON de Martell Cordon Bleu Photography Award, Singapur, 2013.

Profil (edycja szara)

Jason Wee

Jason Wee jest artystą, kuratorem, pisarzem i założycielem Gray Projects, alternatywnej przestrzeni artystycznej kierowanej przez artystę w Singapurze.

  • Imię i nazwisko: Jason Wee
  • Wiek: 36 lat
  • Miasto pochodzenia / siedziba: Singapur / Nowy Jork
  • Galeria reprezentowana przez: Galerie Michael Janssen, Sundaram Tagore Gallery
  • Narzędzie (narzędzia) do wyboru: Piwo
  • Wpływy: wszyscy ludzie, z którymi spałem
  • Instagram / Twitter: No Instagram / @ jasonwee
  • Jeśli nie sztuka: architektura
  • Ulubione miasto do oglądania sztuki: Berlin
  • Słowa, według których żyjesz: „Tak długo, jak długo nie są moje”.

Jaki jest dla Ciebie tryb pracy i czy różni się on w zależności od roli, jaką pełnisz w projekcie?

Jeśli pracuję, zwykle otaczają mnie książki, powieści graficzne i gra muzyka - Steve Reich, Phillip Glass, Thom Yorke, Robyn, a obecnie Lewis, A-Mei i Stars też są na liście odtwarzania. Jeśli piszę, to muzyka jest wyłączona i miałbym ze sobą określone rodzaje książek, więcej poezji, czasopism o sztuce i kawałków architektury.

Czy uważasz, że dorastanie w Singapurze wpłynęło na twoje podejście do praktyki i sztuki w ogóle?

Niewątpliwie. Ale nie jestem zainteresowany rozwiązywaniem problemu, ponieważ uważam, że wpływ jest już tak duży i przesadny dla tak wielu ludzi.

Jak ważna jest dla Ciebie współpraca?

Współpraca bardziej przypomina bycie kolegami niż przyjaźń, najlepiej niewymuszoną i pozostawioną własnym rytmom, a gdy jest dobra, jest równie dobra jak miłość.

Grey Projects znany jest z eksperymentalnego podejścia kuratorskiego. Jakie są niektóre z dominujących / tradycyjnych pomysłów / wyobrażeń na temat wystaw, które są dla ciebie wyzwaniem?

Że wyłanianie się zawsze dotyczy młodych lub najnowszej fali. Ta „sztuka singapurska” musi mieć jakiś znak lub efekt frontu i centrum Singapuru.

Wiele twoich prac dotyczy narracji dotyczących metropolii miejskiej i obracania się po niej. Biorąc pod uwagę, że mieszkałeś w większości dużych miast na całym świecie, czym jest Twoje miasto? Jakie są twoje zainteresowania i co Cię w tym niepokoi?

Lubię miasta, w których obecnie mieszkam, Nowy Jork i Singapur. Jeden kocham, bo muszę, drugi kocham, bo nie mogę tego znieść. Berlin tworzy specjalne miejsce, spędzam tam więcej czasu w tym roku. Interesuję się paradoksem i paralaksą, mnogością i połączeniami, erotyką i pornografią, ubraniami i nagością, pozostawiam to innym, aby powiedzieć mi, czy to przeszkadza, czy nie.

Czy ważne jest, aby być optymistą?

To jest. Równie ważne jest bycie melancholijnym i sceptycznym.

Co będzie dla Ciebie w 2015 roku?

Mam wystawę wymyśloną z Michaelem Janssen Gallery Berlin, a także kuratorską wystawę w ifa-Galerie Stuttgart i Berlinie. Tworzę nowe prace wideo z Festiwalem Fringe w Singapurze od stycznia do marca 2015 r. Pracuję również nad kolejną książką.

IMG_9513

„Requiem (The Sea Cantt Reach You Now)” (widok instalacji), 2014, Jason Wee

IMG_0075

„Autoportret (numer jeden)”, 2009-2014, Jason Wee

JW0006

„A Forever That Never Fades”, 2014, Jason Wee

JW0010

„Tombstone (Daty)”, 2014, Jason Wee

JW0011

„Tombstone (Osiągnięcia)” (widok szczegółowy), 2014, Jason Wee

BU000180

Powyżej i poniżej: „Lord Mountbatten myśli o różu” (widok szczegółowy), 2009-2010, Jason Wee

lta 2 final (Mountbatten)

Znaczące wyróżnienia

Prudential Singapore Eye Exhibition, ArtScience Museum, 2015; Requiem, The Sea Cant Reach You Now, Michael Janssen Gallery, 2014; Artist-in-Residence, Gyeonggi Creation Center, Seul, 2014; Dean's Merit Scholar, Harvard University GSD, 2010-12; Paradise Is Elsewhere, ifa galerie Berlin i Stuttgart, 2009.

IMG_55641

Loo Zihan

Loo Zihan to artysta i pedagog występów i ruchomych obrazów z siedzibą w Singapurze. Interesuje się skutecznym przeniesieniem i transmutacją wstydu w swojej pracy.

  • Imię i nazwisko: Loo Zihan
  • Wiek: 31 lat
  • Miasto pochodzenia / siedziba: Singapur
  • Galeria reprezentowana przez: Brak
  • Narzędzie (narzędzia) do wyboru: Korpus
  • Wpływy: Apichatpong Weerasethakul
  • Instagram / Twitter: @loozihan
  • Jeśli nie sztuka: co wtedy?
  • Ulubione miasto do oglądania sztuki: Nowy Jork
  • Słowa, według których żyjesz: „Prawdziwość”.

Czy performance to zawsze coś, co zawsze chciałeś robić?

Nie. Chciałem być grafikiem, gdy byłem młodszy. Wiedziałem, że chcę być w branży kreatywnej. Nie uważałbym się za artystę performance, ale artystę, który pracuje z napięciem ciała i urządzeń, które rejestrują jego obraz.

Czy chcesz, aby widz podszedł do Twojej pracy? Czy to wchodzi w twój proces?

Odbiór i reakcja publiczności jest częścią pracy. Występuje pewien współudział i bezpośredniość między artystą a publicznością w spektaklu „na żywo”, który jest dość magiczny.

Jak widzisz swoją pracę? Czy czujesz, że to ma jakąś instrumentalność?

Artyści projektują swoją pracę tak, aby wpływała na społeczeństwo, więc tak, istnieje nadzieja, że ​​sztuka jest ogólnie niezbędna i ma zasadnicze znaczenie dla poszerzenia własnego poglądu na świat. Niestety, opinia publiczna nie jest często powtarzana i naszym obowiązkiem jest podnoszenie świadomości na temat potęgi i ukrytego potencjału sztuki.

Jeśli chodzi o twoje wychowanie, czy były jakieś dorastające momenty, które wpłynęły na ciebie jako artystę?

Chęć podejmowania ryzyka, wypychania się poza strefę komfortu. Pobór do wojska był bardzo pouczający - podniósł mój poziom tolerancji i dał mi ocenę granic mojej siły fizycznej i psychicznej. Nie powiedziałbym, że było to przyjemne doświadczenie, ale miało wpływ na mój rozwój jako osoby.

Jakich artystów szukałeś?

Apichatpong Weerasethakul.

Dużo waszej pracy dotyczy bardzo poważnych i tragicznych problemów, zwykle pod wpływem totalitaryzmu.Czy optymizm jest dla Ciebie ważny?

Nie jestem zbyt dowcipną osobą i wydaje mi się, że to brak, który rozpoznaję. Chciałabym być mniej intensywna i nieporadna w swojej pracy, ale niefortunne jest to, że traktuję to zbyt poważnie.

Co oznacza dla ciebie piękno?

Piękno się liczy, musi istnieć w sztuce, choćby po to, by odzwierciedlić coś złego. Mam nadzieję, że społeczeństwo może patrzeć poza piękno lub inwestować w rzeczy, które z natury nie są piękne. To napięcie i walka o spojrzenie na rzeczy, które nie przynoszą przyjemności obserwatorowi, jest konieczne, aby zakwestionować konwencje.

Dlaczego ludzie powinni dbać o sztukę?

Ponieważ sztuka jest nielogiczna, przeciwstawia się logice - nie ma powodu, by istnieć, aw tej nielogiczności leży siła sztuki. Gdyby wszystko na świecie było zorganizowane w uzasadnienie i pragmatyczne, byłby to bardzo nudny świat, w którym żyjemy.

Jak byś porównał się teraz do pierwszego etapu?

Mniej naiwny, ale niestety także mniej nierozsądny i uparty.

Jaki jest cel końcowy?

Żyć życiem wartym życia, robić pracę, która ma znaczenie i przetrwa próbę czasu.

06_LZH

„Cane”, 2012, Loo Zihan

09_LZH

„Walne zgromadzenie artystów - Archiwum Langenbacha” (widok szczegółowy), 2013, Loo Zihan

Znaczące wyróżnienia

Wystawa indywidualna „Archiving Cane” w podstacji, 2012; Nagrodzony stypendium James Nelson Raymond Graduate Fellowship, 2011; Nagrodzony za najlepszy scenariusz za próg (film), 1st Singapore Short Film Awards, The Substation, Singapur, 2010; Valedictorian dla School of Art, Design and Media, Nanyang Technological University, Singapur, 2009; Nagrodzony „Nuovo Sguardi” na 23. festiwalu filmowym GLBT w Turynie (Włochy), 2008.

IMG_55318

Nguan

Z dyplomem produkcji filmowej i wideo na Northwestern University w Illinois, Nguan jest fotografem z Singapuru, którego praca dotyczy tęsknoty za wielkim miastem, zwykłych fantazji i emocjonalnej globalizacji.

  • Imię: Nguan
  • Wiek: 41 lat
  • Miasto pochodzenia / siedziba: Singapur
  • Galeria reprezentowana przez: Brak
  • Narzędzie (narzędzia) do wyboru: Aparat
  • Wpływy: Raoul Coutard
  • Instagram / Twitter: @_nguan _ / @ nguan
  • Jeśli nie sztuka: piłkarz
  • Ulubione miasto do oglądania sztuki: Nowy Jork
  • Słowa, w których żyjesz: „Wielbłąd to koń zaprojektowany przez komitet”.

Co oznacza dla ciebie piękno?

Wszystko.

Co jest ważne, gdy ktoś patrzy na twoją pracę?

Mam nadzieję, że dotknie go to.

Czy dorastałeś z kreatywnej rodziny?

Byliśmy umiarkowanie kreatywni. Mój ojciec był architektem. Razem z bratem stworzyliśmy komiksy, by się bawić.

nguan_06

„Untitled”, 2013, Nguan

Kiedy byłeś młody, czy dorastały jakieś momenty kształtujące, które wpłynęły na ciebie jako artystę?

Nie mogę o tym rozmawiać.

Co sprawia, że ​​zdjęcie jest dobre?

Elokwencja. Obraz powinien być w pełni artykułowany bez polegania na potencjalnych kulach, takich jak podpisy tekstowe lub dźwięk.

Czy myślisz, że próbujesz porozmawiać z widzem swoimi utworami?

Tak, absolutnie. Porozmawiajmy tylko ze zdjęciami i szukaj empatii.

Czy fotografowanie zawsze było czymś, co zawsze chciałeś robić?

Nie, nie interesowałem się fotografią aż do późnych lat dwudziestych. Myślałem, że będę ilustratorem, pisarzem lub filmowcem. Dopiero w pewnym momencie rozpoznałem potencjał fotografii. Zapewnia pozory w prawdziwym świecie, których nie można dopasować w żadnym innym rzemiośle. Oczywiście, ten pozór można wzmocnić, nadużyć lub upiększyć - na tym polega sztuka.

Jesteś znany ze ścisłej współpracy z analogowymi procesami i sprzętem. Czy jest coś z ich ograniczeniami, eterycznymi zaletami znalezienia idealnego ujęcia, faktem, że światło musi reagować fizycznie na chemikalia na filmie w twoim aparacie… Czy jest jakiś poetycki powód dla twojego analogowego podejścia?

Moje powody są bezwstydnie fetyszystyczne. Kiedy fotografujesz na filmie, wychwytujesz ciepło w postaci światła. Negatyw ujawniony w czyjejś obecności musi zostać przekształcony przez jego ciepło, zanim powstanie obraz. Ten fragment filmu zawiera zatem fizyczne dowody życia.

Jaki jest cel końcowy?

Nie ma żadnego. Praca jest własną nagrodą.

nguan_01

„Untitled” z serii Singapur, 2011

nguan_02

„Untitled” z serii Singapur, 2011

2011_02_04_shibuya 011

„Untitled” z serii Shibuya, 2011

nguan_04

„Untitled”, 2008

nguan_05

„Untitled” z serii Singapur, 2012

nguan_07

„Untitled” z serii Singapur, 2013

Znaczące wyróżnienia

(Wystawy indywidualne) „How Loneliness Goes”, M1 Singapore Fringe Festival, ION Art, Singapur, 2015; „24/7 z udziałem Nguana”, Sculpture Square, Singapur, 2013. (Wystawy grupowe) „Once Upon This Island”, Singapore Art Museum, 2015; „Dziesięć milionów pokoi tęsknoty. Sex in Hong Kong ’Para / Site, Hongkong, 2014. (Stałe kolekcje) Singapurskie muzeum sztuki.

IMG_55750

Ming Wong

Ming Wong to wszechstronnie utalentowany, ceniony na całym świecie singapurski artysta, który lubi odkrywać zmieniający się charakter tożsamości w różnych kulturach poprzez licówki języka i zabawy.

  • Imię i nazwisko: Ming Wong
  • Wiek: 43 lata
  • Miasto rodzinne / siedziba: Singapur / Berlin
  • Galeria reprezentowana przez: Vitamin Creative Space (Guangzhou), carlier | Gebauer (Berlin)
  • Narzędzie (narzędzia) do wyboru: Pomadka do ust
  • Wpływy: Pasolini
  • Instagram / Twitter: Brak
  • Jeśli nie sztuka: tworzenie kapeluszy
  • Ulubione miasto do oglądania sztuki: Berlin
  • Słowa, według których żyjesz: „To tylko sztuka”.

Czy możesz mi powiedzieć więcej o swoim procesie?

Obejmuje badanie historii kina, historii tworzenia niektórych filmów, osobistych historii reżyserów, aktorów, obsady i ekipy przed i po filmie, tła (czasu i miejsca, w którym i kiedy powstał film itp. .) oraz o tym, jak film / y nadal mają rezonans lub wpływ w teraźniejszości.

Co takiego jest w słuchaniu wypowiedzi innych ludzi, słuchaniu ich doświadczeń lub ich punktów widzenia, które pomagają ci w pracy?

Lubię słuchać ludzi opowiadających o swoich ulubionych filmach.

Kiedy po raz pierwszy pojechałeś do Berlina? Jak wyglądało to przejście i jaka była wtedy społeczność?

Przeprowadziłem się do Berlina w 2007 roku, było dużo przestrzeni, zarówno umysłowej, jak i fizycznej, do myślenia i pracy. Czynsz był wtedy naprawdę tani. Powoli gentryfikuje.

Jak dorastanie w Singapurze wpłynęło na twoje podejście do kina i sztuki w ogóle?

W Singapurze można oglądać kino z różnych krajów. Aspekt wielokulturowy w kulturze popularnej jest czymś wyjątkowym i nie należy go uważać za coś oczywistego.

WOTW 02

„Windows On The World (Part Two: Shanghai)” (szczegółowy widok), 2014, Ming Wong

Kino jest postrzegane jako „język rzeczywistości” przez pionierskich autorów włoskich, takich jak Fellini i Pasolini. Opisałeś niektóre ze swoich prac jako „oszustwo”. Czym jest dla Ciebie realizm? Czy uważasz, że aspekty iluzji mogą przedstawiać prawdę w jaśniejszy, bardziej trzewny sposób?

Sztuczność jest kluczem do prawdy.

W twojej pracy występuje dwoistość „zabawny” i „niepokojący”. Czy humor jest ważny? Czy to coś, o czym myślisz?

Humor jest ważną bronią przeciwko kontroli myśli.

Kino kręci się wokół sztuki narracji i opowiadania historii. Czy często myślisz o widzu?

Moje pochodzenie było w teatrze, więc docenia się publiczność i to, jak mogą myśleć i czuć. Potrzebna jest pewna „empatia”, aby skutecznie to zrobić.

Jeśli chodzi o twoje wychowanie, czy były jakieś dorastające momenty, które wpłynęły na ciebie jako artystę?

Mój ojciec zachęcił mnie do czytania; co weekend zabierał mnie do księgarni MPH - cenny prezent.

Jakie są przemyślenia na temat związku między sztuką a kinem?

Kino traktuję jako ewoluujące: kino, ruchomy obraz, wideo: łączy kilka dyscyplin: literaturę, teatr / performance / malarstwo (obraz w ramce), muzykę itp. To potężne medium, które porusza twoje serce i umysł.

Co będzie dla Ciebie w 2015 roku?

Moja pierwsza indywidualna wystawa instytucjonalna w Chinach na UCCA w Pekinie rozpoczyna się w czerwcu. Kręcę do tego nowy materiał w Szanghaju. To będzie pierwszy raz, kiedy wykonam nową pracę w Chinach kontynentalnych. Pracuję również nad zleceniem na Triennale Azji i Pacyfiku 2015.

After_Chinatown_01

„Po Chinatown” (widok szczegółowy, powyżej i poniżej), 2012, Ming Wong

After_CHinatown_02

Me_in_Me_01

Fotosy z filmu „Me in Me” (widok szczegółowy, powyżej, poniżej i na dole), 2013, Ming Wong

Me_in_Me_03

Me_in_Me_05

Znaczące wyróżnienia

„Islands Off the Shores of Asia”, Para Site / Spring Workshop, Hongkong, 2014; Unlimited, Art Basel, Szwajcaria, 2014; „Me in Me”, Shiseido Gallery, Tokio, Japonia, 2013; „Ming Wong: Making Chinatown”, REDCAT, Los Angeles, USA, 2012; „Life of Imitation”, pawilon singapurski, 53. Biennale Sztuki w Wenecji, Włochy, 2009.

IMG_54163

Zulkifle Mahmod

Zulkifle Mahmod znajduje się w czołówce pokolenia artystów dźwięku i mediów w rozwoju sztuki współczesnej w Singapurze, przyjmując podejście multidyscyplinarne / wielogatunkowe, które obejmuje również rysunki, grafiki, rzeźby i gotowe dzieła.

  • Imię i nazwisko: Zulkifle Mahmod
  • Wiek: 39 lat
  • Miasto pochodzenia / siedziba: Singapur
  • Galeria reprezentowana przez: Yeo Workshop
  • Narzędzie (narzędzia) do wyboru: Dźwięk
  • Wpływy: Joseph Beuys, Jeff Koons, Merzbow
  • Instagram / Twitter: @ zulmahmod / @ zulmahmodartist
  • Jeśli nie sztuka: nie mam pojęcia
  • Ulubione miasto do oglądania sztuki: Berlin
  • Słowa, którymi żyjesz: „Uwierz w siebie”.

Czy możesz mi powiedzieć więcej o swoim procesie?

Lubię dużo chodzić i obserwować ludzi i otoczenie. Następnie zapisałem wszystkie moje myśli i pomysły w moim szkicowniku, zanim zacząłem od rzeczywistej grafiki, w której eksperymentuję z technologią.

Gdzie wyznaczasz granicę między technologią a sztuką?

Kiedy technologia staje się głównym elementem. Zawsze stawiam na artystę, a potem na technologię. Technologia to tylko medium, takie jak malarstwo, rzeźba i ceramika.

Jakich artystów szukasz?

Zawsze jestem pod wpływem Josepha Beuysa i Jeffa Koonsa. Zaskakujące jest to, że nie jestem tak bardzo pod wpływem artystów dźwięku. Cóż, czytam o Johnie Cage'u i jego twórczości i jest to interesujące, ale jakoś nie wpływa na moją pracę.

Czy sztukę dźwiękową zawsze chciałeś robić?

Zostałem przeszkolony jako rzeźbiarz. Zostałem wprowadzony do pracy nad dźwiękiem, kiedy rezydowałem w Ona w Norwegii w 2001 roku przez holenderskiego artystę. Wtedy to było bardziej jak muzyka komputerowa. Kiedy wróciłem do Singapuru, zacząłem zgłębiać dźwięk.

Pracując przez większość czasu poza aspektem wizualnym, co oznacza dla ciebie piękno?

Umiejętność przekształcania hałasu w coś przyjemnego i bycie częścią ciebie.

DSC02489

„Bez substancji” (widok szczegółowy), 2014; Zulkifle Mahmod

Co sztuka może przekazać, czego inne media nie potrafią?

Dusza i uczciwość.

Czy uważasz, że dorastanie w Singapurze wpłynęło lub wpłynęło na twoje podejście do praktyki i sztuki w ogóle?

Oczywiście. Nie mogę temu zaprzeczyć. To najważniejsza część mnie i mojej pracy.

Czy chcesz, aby widz podszedł do Twojej pracy? Czy to wchodzi w twój proces?

Nie. Podejdź do tego, jak chcą. Lepiej podchodzić do niego z otwartym umysłem, jak w przypadku innych form sztuki.

Czy uważasz, że świat sztuki i świata technologicznego zbliża się do siebie, czy może powinien się do siebie zbliżyć?

Myślę, że powinni zbliżyć się do siebie. Rozszerzy to słownictwo dzieła. Powiedziawszy to, nie powinniśmy ignorować duszy dzieła.

DSC02526

„Bez substancji” (widok szczegółowy), 2014; Zulkifle Mahmod

DSC01514

„ARENA V2” (widok szczegółowy, powyżej i poniżej), 2014; Zulkifle Mahmod

DSC01515

DSC01837

„Sonic Encounter” (widok szczegółowy, Singapur), 2014, Zulkifle Mahmod

19Nov013B

„Sonically Exposed” (widok szczegółowy), 2014, Zulkifle Mahmod

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

„Taniec z częstotliwościami” (widok szczegółowy), 2009, Zulkifle Mahmod

DSC_0314

„Sonic Dome. Imperium myśli ”(szczegółowy widok), 2007, Zulkifle Mahmod

Znaczące wyróżnienia

ZUL: SONICALLY EXPOSED, The Private Museum Gallery, Singapur, 2014; MEDIUM AT LARGE: Zmiana kształtu materiałów i metody w sztuce współczesnej, Muzeum Sztuki w Singapurze, Singapur, 2014; The Realm in the Mirror, the Vision out of Image, Suzhou Jinji Lake Art Museum, Chiny, 2013; POBYTY SZTUKI 9. FESTIWAL SZTUKI WSPÓŁCZESNEJ, Ptuj, Słowenia Bastija, 2011; 52. Biennale w Wenecji, pawilon singapurski, Wenecja, Włochy, 2007.

IMG_55023

Jahan Loh

Jahan Loh jest artystą wizualnym, którego korzenie są mocno zakorzenione w polemice sztuki klasycznej i ulicznej. Jahan Loh łączy tradycyjne media z partyzantką, aby stworzyć niepowtarzalny styl.

  • Imię i nazwisko: Jahan Loh
  • Wiek: 38 lat
  • Miasto pochodzenia / siedziba: Singapur
  • Galeria reprezentowana przez: Chan Hampe Galleries (Singapur),
  • Ode To Art (Singapur), Mingart (Tajpej)
  • Narzędzie (narzędzia) do wyboru: Farba w aerozolu, akryl, markery
  • Wpływy: PHASE02, CRASHONE, Basquiat, Jeff Koons, COCO144
  • Instagram / Twitter: @ jahan_ / no Twitter
  • Jeśli nie sztuka: co wtedy?
  • Ulubione miasto do oglądania sztuki: Nowy Jork
  • Słowa, według których żyjesz: „Zobacz świat z innego wymiaru”.

Jak wyobrażasz sobie kawałek?

Zaczyna się od konceptualizacji pomysłów i ich zawężenia, jestem dość kompulsywnym szkicownikiem i zapisuję swoje myśli w szkicowniku i rozwijam te początkowe pomysły w koncepcje, a następnie próbuję pomalować lub wyrzeźbić te dzieła, aby stworzyć serię prac.

Kiedy wiesz, że skończyłeś z kawałkiem?

Myślę, że wiesz, kiedy to wiesz, trudno powiedzieć. Niektóre obrazy trwają krótko, a inne trwają nawet rok.

Jak widzisz swoją pracę?

Wciąż ogromna praca w toku. Wciąż jest tyle rzeczy, które chcę stworzyć, ale jestem ograniczony posiadaniem tylko jednej pary rąk.

Czy uważasz, że współpraca jest ważna?

Jordan_hires-3

„Full Metal Twenty Three”, 2014, Jahan Loh

Współpraca jest zawsze interesująca, ale musi mieć sens. Synergie zaangażowane przez różne strony w tworzenie czegoś mogą być trudne, ale zabawne.

Kiedy po raz pierwszy przeprowadziłeś się na Tajwan? A jak wyglądało to przejście?

Może byłam młodsza i miałam szczęście, że zostałam otoczona w nowym otoczeniu ze znajomymi, więc nie było to takie przejście w porównaniu z moim powrotem do Singapuru trzy lata temu.

Co sądzisz o stanie sztuki ulicznej, gdy staje się ona coraz bardziej akceptowana i zupełnie niezrozumiana jako „gra w formę”? Czy uważasz, że może istnieć bez prawdy? raison d’être, który zawsze opierał się na niezgodności, różnorodności i buncie?

Sztuka uliczna jest sankcjonowaną sztuką wykonaną w stylu miejskim i bardzo różni się od graffiti. Powiedziałbym, że graffiti jest jak dziki tygrys w dżungli, a sztuka uliczna jest jak tygrys w zoo. Obie istoty mają to samo DNA, ale w każdym z nich mają odmiennego ducha i przesłanie. Jeden jest duchem buntu, a drugi wizytówką kontroli. Nie wydaje mi się, żeby w obu tych formach było coś nie tak, to tylko odbicie zmieniających się czasów.

Czy uważasz, że Twój udział w świecie mody jest związany z twoją praktyką artystyczną?

Nie dzielę projektów na sztukę, modę ani design. Myślę, że wszystko wynika ze sztuki, a rzeczy, które się z tego wywodzą, to po prostu inne media i permutacje tej pierwotnej koncepcji, która została wyrażona jako dzieło sztuki. Tradycyjne instytucje sztuki w Singapurze, takie jak Muzea, są romantycznymi purytanami żyjącymi w minionej epoce, dzielą design w świecie designu, sztukę w świecie sztuki i modę w świecie mody. Nie widzą, że wszystko jest połączone w prawdziwym świecie. Dzisiaj ludzie mają bardziej wyrafinowane zrozumienie relacji między tymi bytami. Ludzie w modzie rozumieją, co jest uważane za sztukę uliczną, ludzie w świecie sztuki rozumieją trampki i odzież uliczną. Dziś wszystkie te estetyczne światy połączyły się w jeden wielki plac kultury z wieloma platformami dla współczesnych artystów.

Dlaczego ludzie powinni dbać o sztukę?

Wszystko jest ze sobą powiązane, sztuka naśladuje życie, więc może warto spojrzeć na życie z innej perspektywy.

Wielu artystów, z którymi rozmawialiśmy, wykorzystuje Instagram nie tylko jako narzędzie komunikacji, ale także jako źródło inspiracji. Jak korzystasz z Instagrama?

Używam go do zabawy i do oglądania ciekawych zdjęć.

Co nadchodzi?

Przygotowuję nowe dzieło do mojej rezydencji artystycznej w MANA modern i pokazy w Nowym Jorku i Tajpej.

PG_202

„The Ratrace”, 2011, Jahan Loh

jahan loh_Mars_mixed media_180x140cm_2010

„Mars” 2011, Jahan Loh

_MG_7370

„Beijing 01”, 2011, Jahan Loh

PG_192

„The Risen”, 2011, Jahan Loh

Znaczące wyróżnienia

Liga dżentelmenów (wspólny program z Johnem „CRASH” Matosem), Miami Basel / USA, 2014; TRZY (solo show artystyczny, sponsorowany przez Casio G-Shock), Wangfujing / Pekin, 2014; Ghost: The Body na przełomie wieków, Singapore Art Museum, Singapore Biennale 2013, Sculpture Square, Singapore, 2013; Double Dragon (wspólny pokaz ze Stevem Caballero), Galeria UNITY / Hongkong, 2013; Bohater klasy robotniczej, Chan Hampe Galleries, Singapur, 2013.

Strona stoi: Full Metal Twenty Three, 2014, Jahan Loh.

Ta strona, zgodnie z ruchem wskazówek zegara od lewego górnego rogu: Pekin 01, 2014; Mars, 2009; The Ratrace, 2011; The Risen 02, 2013, Jahan Loh.

IMG_55128

Jason Lim

Jason Lim jest singapurskim artystą, którego repertuar dzieł obejmuje ceramikę, fotografię, sztukę wideo, sztukę instalacji i sztukę performance. Zorganizował i stworzył różne platformy dla alternatywnych praktyków sztuki, aby mogli się spotykać i współpracować, a obecnie uczy w School Of The Arts w Singapurze.

  • Imię i nazwisko: Jason Lim
  • Wiek: 48 lat
  • Miasto pochodzenia / siedziba: Singapur
  • Galeria reprezentowana przez: Galerię Gajah
  • Narzędzie (narzędzia) do wyboru: Serce
  • Wpływy: Boris Nieslony, Norbert Klassen
  • Instagram / Twitter: @ lin_rong_hua / no Twitter
  • Jeśli nie sztuka: Naucz
  • Ulubione miasto do oglądania sztuki: Wenecja
  • Słowa, według których żyjesz: „Szansa, wybór, zmiana”.

Pracujesz w wielu mediach. Jak zacząłeś? A jaki masz związek z ceramiką?

Różne pomysły wymagają różnych mediów do wyrażania i realizacji. Zdrowe jest także to, że artysta chętnie zaryzykuje eksplorację różnych mediów i wydostanie się ze swojej strefy komfortu. Przeszedłem szkolenie z ceramiki, ale zacząłem od praktyki artystycznej, tworząc sztukę instalacji, a następnie sztukę performance.

Słyszałem, że podjąłeś medytację. Czy ma to złagodzić chaos w twoim życiu, czy uzupełnić istniejące zainteresowanie cierpliwością i stoicyzmem?

Dzięki medytacji mam nadzieję stać się lepszym człowiekiem.

Czy dorastałeś duchowo?

Wychowałem się w rodzinie, w której mój ojciec był taoistą, a moja matka praktykowała japoński buddyzm. Uczyłem się w katolickiej szkole, chodząc na msze w każdy piątek, a moja była żona jest muzułmanką. Teraz żyję zgodnie z naukami Buddy. Więc idź figurę.

Czy chcesz, aby widz podszedł do Twojej pracy? Czy to wchodzi w twój proces?

Interesuję się tworzeniem obrazów i zachęcam widza do interpretowania mojej pracy zgodnie z własnym doświadczeniem życiowym. W ten sposób warstwy znaczeń tworzone przez widzów wzbogacają dzieła.

Co osobiście robi dla ciebie osobiste przedstawienie się w swoich występach? Czy uważasz, że jest to działanie terapeutyczne, rodzaj katharsis?

Ważne jest, aby mieć własną obecność w swojej pracy. Obecność ciała artysty jest jedną z czterech ważnych esencji sztuki performance. Pozostałe trzy esencje to czas, przestrzeń i publiczność. Nie jestem już Jasonem Limem podczas występu, jestem ciałem w czasie rzeczywistym i przestrzeni realizującej pomysł, czego świadkiem jest grupa ludzi.

Czy tworzenie pracy pomaga zwalczyć frustrację?

Czasami frustrujący jest proces prac. Widzę te prace jako wyzwanie dla budowania postaci. Wolę podejmować wyzwania pozytywnie jako podróż edukacyjną, na tym właśnie polega życie - uczymy się czegoś każdego dnia, aż do dnia, w którym przestaniemy żyć.

Jak wpłynął na ciebie dorastanie w Singapurze?

„Ograniczenia” w Singapurze wyznaczają mi granice, które mogę wykorzystać w mojej praktyce artystycznej. Uważam to za wyzwanie i wpływa na mnie w sposobie myślenia, tworzenia i przedstawiania rzeczy. Drugą rzeczą w Singapurze, która ma na mnie wpływ, jest ciągły rozwój. Ta ciągła zmiana, burzenie i przebudowywanie wyjaśnia mi, że pojęcie niczego nie jest trwałe. To zrozumienie wpływa na sposób, w jaki używam materiałów w mojej praktyce ceramicznej i performance.

Jak byś się porównał do tego, kiedy zacząłeś?

Starzeję się i mam szerszą perspektywę rzeczy. Dzięki doświadczeniom i dojrzałości te same problemy można rozwiązać inaczej.

Jaki jest dla Ciebie tryb pracy i czy różni się w zależności od medium, w którym pracujesz?

Nowe doświadczenia, nowe miejsca, nowe kultury, ciekawe ludzkie zachowania i rytuały, historia, przyroda i rozmowy - wszystko to może zainicjować dla mnie nowe sposoby pracy.

Dlaczego ludzie w ogóle powinni dbać o sztukę?

Ponieważ sztuka dotyczy życia.

IMG_0102

„Head Stones, Patagonia, Chile”, 2014, Jason Lim

h5

Seria „Studia krajobrazu” (widok szczegółowy, powyżej i poniżej), 2013, Jason Lim

Cegły do ​​pieca H6 i metal 22x18x20cm 2013

Znaczące wyróżnienia

Współtwórca i dyrektor artystyczny Future of Imagination (międzynarodowe wydarzenie artystyczne w Singapurze) odpowiednio 2 (2004) i 5 (2008) i 7 (2011), 8 (2012) i 9 (2014); Gościnny artysta dołącza do kolektywu performance Black Market International podczas 25-lecia trasy koncertowej po Polsce, Niemczech i Szwajcarii, 2010; Nagroda Jurora, 4. Światowe Biennale Ceramiki, Korea, 2007.

Zdjęcie Amos Wong b & w edit

Ho Tzu Nyen

Ho Tzu Nyen jest singapurskim artystą wizualnym, który zajmuje się przede wszystkim filmem, wideo i performansem, a ostatnio opracował instalacje multimedialne. Pisał także obszernie o sztuce.

  • Imię i nazwisko: Ho Tzu Nyen
  • Wiek: 38 lat
  • Miasto pochodzenia / siedziba: Singapur
  • Galeria reprezentowana przez: Brak
  • Narzędzie (narzędzia) do wyboru: Układ nerwowy
  • Wpływy: Andriej Tarkowski, Gilles Deleuze
  • Instagram / Twitter: Brak
  • Jeśli nie sztuka: to po prostu przeczytam…
  • Ulubione miasto do oglądania sztuki: Brak
  • Słowa, którymi żyjesz: „Pozostań przy życiu”.

Czy kręcenie filmów to zawsze coś, co zawsze chciałeś robić?

Ani trochę. Właściwie przez najdłuższy czas w ogóle nie chciałem nic robić, ale po prostu zostawić to sobie, aby móc ścigać i badać różne ciekawostki.

Mówi się, że w twoich opisach teksty filozoficzne są jednym z twoich zainteresowań. Jakich filozofów / pisarzy / teoretyków szukałeś? Czy interesuje Cię jakaś filozofia?

Jest wielu pisarzy i myślicieli, którzy byli dla mnie ważni. Gdybym tylko musiał wymienić jedno, byłby to Friedrich Nietzsche. Nie wydaje mi się, że istnieje szczególny kierunek filozofii, który mnie pociąga, ale książki, które najbardziej mnie poruszają, to te, w których moje doświadczenie czytania było bardzo fizyczne.

Czy uważasz, że dorastanie w Singapurze wpłynęło na twoje podejście do filmów i sztuki?

Nieuchronnie tak.

Jaki jest dla Ciebie tryb pracy i czy różni się w zależności od medium, w którym pracujesz?

Tryb pracy jest bardzo pracochłonny, niezależnie od medium.

Wygląda na to, że włożyłeś we wszystko ogrom badań. Czy często myślisz o widzu?

Tak. Dzieło żyje tylko w przestrzeni między przedmiotem sztuki a publicznością.

Czy widzisz instrumentalność w swojej pracy?

Nie do mnie. Myślę, że ważne jest, aby sztuka funkcjonowała jako pole sił przeciwko instrumentalności.

Co oznacza dla ciebie piękno?

Całkowicie wyraźny paradoks.

Wasze filmy zazwyczaj dotyczą paradoksów i niepewności. Czy dualizm jest czymś, co Cię interesuje?

Interesuje mnie współistnienie osobliwości i wielości.

Co będzie w 2015 roku?

W lutym mam dwa nadchodzące projekty w Berlinie. Pierwszy nazywa się „Bezimienny”, film o osobie znanej jako Lai Teck, który był Sekretarzem Generalnym Malajskiej Partii Komunistycznej w latach 1939–1947, i potrójnym agentem. Drugi nazywa się „The Name”, film o nieistniejącym autorze znanym jako Gene Z. Hanrahan, który napisał jedno z najwcześniejszych i najczęściej przywoływanych historycznych opowiadań o komunizmie malajskim.

ZIEMIA, jednokanałowy film HD, 42 min, z 5 ścieżkami dźwiękowymi od 2009 do 2012_1_option_2

„ZIEMIA” (widok szczegółowy), 2009-2012, Ho Tzu Nyen

The Bohemian Rhapsody Project, DV, 6 min 52 sec, 2006

„The Bohemian Rhapsody Project”, 2006, Ho Tzu Nyen

Chmura niewiedzy, projekcja HD, 13-kanałowy dźwięk, maszyny dymne, reflektory, system kontroli pokazów system_2011

„Chmura niewiedzy” (widok szczegółowy), 2011, Ho Tzu Nyen

Znaczące wyróżnienia

„Cieszę się, że mogłem wyprodukować nowe dzieła”, mówi Tzu Nyen, a jego najnowszym dziełem jest „Dziesięć tysięcy tygrysów” - przedstawienie teatralne zaprezentowane w zeszłym roku w Studio Teatralnym Esplanade i na festiwalu w Wiedniu. podróż do Sydney i Gwangju w tym roku 2015.

IMG_55339

Heman Chong

Heman Chong to światowej sławy singapurski artysta konceptualny, bardziej znany ze swoich prac instalacyjnych, ale równie dobrze czuje się z pędzlami, farbami i płótnami.

  • Imię i nazwisko: Heman Chong
  • Wiek: 37 lat
  • Miasto pochodzenia / siedziba: Singapur
  • Galeria reprezentowana przez: Rossi & Rossi, Wilkinson Gallery, Vitamin Creative Space
  • Narzędzie (narzędzia) do wyboru: Bzdura
  • Wpływy: na Kawarę
  • Instagram / Twitter: No Instagram / @ hemanchong
  • Jeśli nie sztuka: Escort
  • Ulubione miasto do oglądania sztuki: Londyn
  • Słowa, według których żyjesz: „Czas leci jak strzała, owoce lecą jak banan”. - Groucho Marks

Dlaczego ludzie powinni dbać o sztukę?

Ostatnią rzeczą, którą chcę zrobić, jest powiedzieć komukolwiek, co powinien, a czego nie powinien robić. To także powód, dla którego nie mogę mieć dzieci.

Czy widzisz instrumentalność w swojej pracy?

„Najgorszą rzeczą, jaka może się przydarzyć każdemu, byłoby to, że nikt go nie wykorzysta. Dziękujemy za skorzystanie ze mnie, chociaż nie chciałem być wykorzystywany przez nikogo ”. - Kurt Vonnegut, The Sirens of Titan

Co jest dla Ciebie najbardziej satysfakcjonujące?

Świetny seks.

Jak byś się porównał do tego, kiedy zacząłeś?

Myślę, że w dzisiejszych czasach jestem mniej poważny. Życie jest łatwiejsze, kiedy możesz się śmiać z różnych rzeczy.

Duża część twojej pracy została zredukowana, zredukowana do prawie czystej informacji i lekceważenia obiektu artystycznego. Czy czujesz, że usuwając oczywiste wyzwalacze i elementy ozdobne, pozwala ludziom „widzieć” więcej i angażować się bardziej osobiście?

Jestem zainteresowany tworzeniem rzeczy, które są tylko o jeden krok usuwane z ich pierwotnych zamiarów. Księgarnia, która sprzedaje tylko książki science fiction, obrazy, które działają jak okładki książek, milion wizytówek zaciemnionych i leżących na podłodze - te rzeczy pozwalają wejść w sytuację, w której zrozumieliby, że rzeczywistość składa się z tak wielu różne zestawy rzeczywistości oparte na tym, co ludzie mówią, że rzeczy powinny lub nie powinny robić w określonych momentach. Mam duży problem z autorytetem.

Co sądzisz o pięknie?

Lubię robić piękne rzeczy.

Twoja obecność w mediach społecznościowych jest niezwykle zabawna i różnorodna. Czy to zasób dla twojej sztuki?

To nie jest zasób. To uzależnienie.

Interesujesz się futuryzmem, czy uważasz, że świat sztuki i świata technologicznego zbliża się do siebie, czy może powinien się zbliżyć?

Jestem artystą, a nie wyrocznią. Nie mogę przewidzieć przyszłości.

Jaki jest cel końcowy?

Nie wiem.Jeśli się dowiesz, proszę napisz do mnie e-maila.

Heman CHONG, Jailbird  Kurt Vonnegut, 2014, akryl na płótnie, 61 x 46 x 3,5 cm

Jailbird / Kurt Vonnegut, 2014, Heman Chong

Heman CHONG, The Mosquito Coast  Paul Theroux, 2013, akryl na płótnie, 61 x 46 x 3,5 cm

„The Mosquito Coast / Paul Theroux”, 2013, Heman Chong

Heman CHONG, Rogue Male  Geoffrey Household, 2014, akryl na płótnie, 61 x 46 x 3,5 cm

„Rogue Male / Geoffrey Household”, 2014, Heman Chong

Heman CHONG, The Elementary Particles  Michel Houellebecq, 2013, Akryl na płótnie, 61 x 46 x 3,5 cm

„The Elementary Particles / Michel Houellebecq”, 2013, Heman Chong

Znaczące wyróżnienia

„Never, A Dull Moment”, Art Sonje, Seul, Korea Południowa, 2015; „Maraton ekstynkcji”, Serpentine Galleries, Londyn, Wielka Brytania, 2014; „10th Biennale Gwangju”, Gwangju, Korea Południowa, 2014; „Asia Pacific Triennale 7”, Queensland Art Gallery, Brisbane, Australia, 2012; „Kalendarze (2020-2096)”, NUS Museum, Singapur, 2011.

Kredyty Story

Tekst Tan Boon Hau

Fotografia długimi zdjęciami fei - t2


Ellie Goulding - Love Me Like You Do - Fifty Shades of Grey (Lipiec 2020).


Powiązane Artykuły